Jammer!

Daar stonden we dan, bij Noordpolderzijl met een trouwe G die dienst weigerde!

Het ligt nooit aan de G, die wil wel, ze weigert alleen dienst als er door ons niet aan de randvoorwaarden wordt voldaan.

Zo is ze er vorig jaar mee gestopt omdat we geen diesel in de tank gegooid hadden. Dat heeft ons toen 2 uur langs de A6 gekost, wachtend op de ANWB.

Maar omdat we het lidmaatschap nu toch al hebben was de oplossing snel bedacht. En ja hoor, met 10 minuten was de beste man er. (Zie je nu wel beste dame achter de telefoon dat elke Groninger je kan vertellen waar Noordpolderzijl ligt!? Ik zei het toch?!) Hoe dan ook, hij heeft een noodvoorziening geplaatst waarvan hij zeker was dat we de Randstad wel zouden halen. Opgetogen zijn we teruggereden naar Groningen.

We zouden eigenlijk de hele dag in het Noorden van het zonnetje blijven genieten maar iets zei me om eerder terug te keren. Om 11.30 uur zat ik dan ook in de auto, René er op de motor achteraan. De eerste kilometers de stad uit gingen goed, de eerste kilometers snelweg ook. Daarna begon de ellende weer. Toen de G uiteindelijk besloot dat 70 km per uur een mooie snelheid was, ben ik maar van de snelweg afgegaan. Toen sloeg ze weer af om niet meer te willen starten.

Ook nu bood de ANWB uitkomst, deze keer 35 minuten wachten, maar ook deze beste man had het euvel snel verholpen. Slangetje strakker aansluiten en klaar was de G om de rest van de rit in een gestaag tempo van 90 km per uur uit te voeren.

Na uiteindelijk een rit van ruim 3 uur in Amstelveen aangekomen waar Cor, eigenaar van het G center, al een SMART klaar had laten zetten als vervangauto. Nu ja, auto, het heeft een motor en het rijdt, maar daar is dan verder alles mee gezegd.

Ik kan niet wachten totdat 'mijn' G weer helemaal in orde is, ik mis haar...