.jpg)
Dit weekeind was het weer zo ver; we zijn naar Groningen geweest.
Ik had ze al vaker langs de kant van de weg zien liggen: suikerbieten.
Deze keer zijn we gestopt en hebben we de enorme berg van dichtbij bekeken. Ik heb er 1 vastgepakt, vastgesteld dat ze loodzwaar zijn en heb ze besnuffeld en bevoeld. Er lagen er ook al een paar vertrapt langs de kant van de weg, die moest ik verder openbreken van René en er een hapje van nemen. Ik heb het voor alle zekerheid bij een likje gehouden en tot mijn verbazing was het echt zoet!
De geur van de sukkerbait'nfabriek CSM ken ik natuurlijk al. De fabriek in Groningen stad is recentelijk gesloten en alleen die in Hoogkerk doet het nog, maar die maakt voldoende om de hele stad vaak heel zoet te doen ruiken.
Ik vond het weer een hele belevenis, zou deze stadse dame dan toch nog een Stadjer worden?!