Jaren geleden heb ik Hem gekregen; een witte oude opoefiets. Gekregen van een vriend als dank voor het helpen opknappen van zijn woonboot. Hij heeft hem speciaal op een veiling voor me gekocht.
Omdat het een oude fiets was heeft Oom Jan hem met liefde voor me opgeknapt. Hij heeft er een echte ouderwetse fietslamp (met breedstraler!) opgezet, een PON plaatje op gemonteerd, de remmen in orde gemaakt en de ketting weer gangbaar gemaakt.
Kilometers plezier heb ik met Hem gehad. Gelukkig maar dat fietsen niet kunnen praten..
En opeens lag hij daar vanmiddag, op Koudenhoorn, in twee stukken. Ik had het aan kunnen zien komen. Rene zei al maanden dat hij niet meer te repareren was, maar ik geloofde hem niet, of wilde ik hem niet geloven. Zomaar opeens zakte het voorwiel onder me vandaan! Zelfs nu zorgde de fiets nog goed voor me, hij heeft me eerst keurig af laten stappen voordat hij zijn laatste kreun slaakte en in elkaar zeeg.
Met veel moeite heb ik hem naar het begin van de brug gesleept, maar dat was nog niet gemakkelijk. Gelukkig kwamen de stoere mannen van de gemeente er net aan toen ik het op had gegeven. Ze hebben hem voor me naar het fietsenkerkhof...
Dag lieve oude opoefiets!
0 reacties:
Een reactie plaatsen